امين رويحه

160

درمان با گياهان از نظر طب قديم و جديد با تصاوير گياهان ( فارسى )

و چون بادشكن است لذا براى انواع التهاب و جميع امراض ريوى مخصوصا سل ريوى مفيد است ، مادهء پاك‌كننده‌اى كه دارد از ترقى و نمو ميكرب‌ها جلوگيرى و گاهى آنها را نابود مىنمايد ، تنگى نفس را تخفيف مىدهد و از سرفه‌هاى نوبه‌اى جلوگيرى مىكند . جهاز هاضمه را قوى و اشتهاء را باز مىنمايد ، عمل صفرا را سهل و آسان مىكند ، بعضى از اطباء قديم معتقد بودند كه ورمهاى معده را بر طرف مىنمايد و آن را شفا مىدهد ، همانطور كه مرض كم‌خونى را معالجه مىكند ، جسم را در موقع ظهور مرض وباء از مبتلى شدن به آن نگاهدارى مىنمايد . استعمال داخلى - ريشهء گياه ادرارآور است ، قاعدگى زنان را تقويت و ماليخوليا را معالجه مىكند . دستور استعمال داخلى آن اين است كه ( 1 - 2 ) فنجان بزرگ از جوشاندهء ريشهء خردشدهء آن را بتدريج در طول يك روز بياشامند ، يا اينكه يك گرم از كوبيدهء آن را با يك گرم عسل ممزوج كنند و در بين روز بطور تدريج مصرف نمايند . براى معالجهء مرض آسم بهتر اينست كه اشياء ذيل را بطور مساوى مخلوط و استعمال كنند بدين‌ترتيب : 1 - كوبيدهء ريشهء زنجبيل شامى ، 2 - زهر الربيع يعنى گياه پامچال يا گل نوروز . 3 - كوبيدهء تخم باديان رومى .